Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Www.lievevandenberg.nl
Mijn paranormale wereld
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Ik vind het leuk dat veel mensen mijn verhalen lezen. Waar ik me mee bezig Houd? Engelen mediumschap, schrijven, schrijfcirkel, lezen, tekenen, schilderen, quilten, emotiepoppen, down syndroom



Mijn Profiel

Vermontt
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Winterdepressie
02 februari 2013 19:35

Uitgelicht
19 december 2012 16:11

Koeien
16 augustus 2012 19:52

Bijen
16 augustus 2012 19:46

De parade
16 augustus 2012 19:41




Fotoboeken


Molen het Jonge Schaap op de Zaanse Schans (3)
_
_



Weblog Vrienden


Leven na de dood
Van: HenkBlanken

Jobenthes blogje
Van: Jobenthe

Vogels en de tuin
Van: CorrieS

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Geleide meditatie
Van: Davidgitaarboy

Webje van fey
Van: fey

Webje van fey
Van: fey

Mijmeringen
Van: Ofsen

Mijmeringen
Van: Ofsen

Leven in liefde
Van: mirma

Top100 allertijden muziek
Van: blueslabel.nl_860K

Jos leurs beeldende kunst
Van: josleurs

Douwe rg
Van: douwe

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Rota spanje
Van: Hans Koudenburg2




Gastenboek berichten

Voor Emmy
06 augustus 2011 01:11
_
Dank je wel voor je berichtje. Het doet me goed te lezen dat je Edith haar boeken leest. Haar laatse boek waar ze mee bezig was toen ze al erg ziek was, zal nooit afgemaakt worden. Ik mis haar. Het is al weer ruim een jaar geleden dat ze is overleden.

Emmy
05 augustus 2011 10:38
_
Ik lees momenteel veel boeken van edith van diesvelt. ik typte haar naam in in google en kwam via via op deze site terecht. Ik schrok van het feit dat zij overleden is. Heel jammer. Ik vind haar boeken heel goed en geniet ervan. Sterkte met het gemis van uw zusje. Ze was byzonder. Vooral het verhaal van de engel in het boek van Marit vond ik zeer troostend, we hebben allemaal een engel om ons heen, denk ik. met hartelijke groet, emmy

Alie(benenalie)
07 september 2009 16:58
_
Hallo Lieve......hier je eerste berichtje......in het gastenboek!! Ik wens je veel plezier met je weblog!! Fijne dag.....Alie




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Briesje om 09:31
_
Briesje Online

Door joke om 09:31
_
Joke Online

Door redone om 09:29
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door WillemijnF om 09:28
_
WillemijnF Online

Door redone om 09:28
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door Benneke om 09:22
_
Benneke Online

Door sammie49 om 09:21
_
Sammie49 Online

Door WillemijnF om 09:20
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Zoekactie



Zo’n 20 jaar geleden ontmoette ik mijn correspondentievriendin. Ik schreef brieven naar haar sinds de middelbare schooltijd. Ik had een pasfoto van haar, maar haar nog nooit in levende lijve gezien. We waren elkaar een tijdje uit het oog verloren, maar ik had haar ook weer teruggevonden via een oud adres.


Het was leuk om weer deel uit te maken van elkaars leven via brieven. Met mijn gezin ging ik naar Bretagne voor een ontmoeting. We bleven meteen een week logeren. Het was een spannende onderneming door de taalbarrière. Alleen ik kon me aardig uitdrukken in de Franse taal. Er werd ook Engels gesproken en verder was het handen en voetenwerk om duidelijk te maken wat je bedoelde, maar we kwamen er uit. En dat leidde ook tot hilarische situaties. Ik probeerde duidelijk te maken dat er veel bewolking was, ik zei dus ‘plein de neige’. Waarop de Fransen onbedaarlijk begonnen te lachen. Want wat had ik gezegd? Dat er veel sneeuw was. Ik had moeten zeggen ‘plein de nuage’, veel wolken.

Zo gingen we een keer roti eten. Had ik nog nooit gegeten, wel veel over gehoord en ik zei dat het me verbaasde dat er Surinaams eten werd klaargemaakt. De Fransen zijn altijd erg trouw aan hun eigen keuken. En dat bleek ook wel want roti is niets anders dan rollade.

Al die verwarringen maakte ons bezoek wel speciaal, heel bijzonder. Voor de kinderen was het goed om eens in een Franse familie te stappen met heel andere gewoonten.

Weer terug in Nederland werd met open monden naar onze verhalen geluisterd. We waren naar de menhirs van Carnac geweest en verbleven daar een paar dagen in een huis zonder elektra, water en gas tussen de menhirs, het was er spookachtig s’avonds. In het maanlicht leken de menhirs wel duistere wezens en je hoorden de uilen roepen. Natuurlijk moest Mont Saint Michel bezocht worden en andere belangrijke plaatsen. Het was om nooit te vergeten. Het jaar erop kwam de Franse familie naar Nederland. We hebben hen allerlei typisch Nederlandse dingen laten zien, zijn in Giethoorn wezen varen, zijn in theater Carré in Amsterdam geweest naar de voorstelling Cats, ze hebben Hollandse ontbijtjes gehad, toch heel wat anders dan een ‘bol’ slappe koffie (soepkomgrootte) en een croissant met jam. Kortom, het was een groot succes. We beleven elkaar schrijven, maar de tussenpozen werden steeds langer totdat er geen brieven meer kwamen. Ik bleef brieven sturen maar kreeg nooit antwoord, dus stopte ik er mee. Erg jammer. Ik legde me erbij neer totdat we een computer kregen en op internet aangesloten werden. Regelmatig ging ik hun namen googlen, zonder resultaat. Toch waren ze niet naar ons op zoek, want anders had ik wel een keer bericht gekregen, ons adres was niet veranderd. Waarom de brieven niet meer kwamen weet ik niet. Misschien waren ze verhuisd, ze wilden altijd graag aan de kust wonen.

Sinds kort zit ik bij facebook en ook daar ben ik weer gaan zoeken en laat ik nu de dochter gevonden hebben. Er waren meer dezelfde namen waarvan een zonder foto en daar gokte ik op. Ik kreeg bericht terug: “Yep, it is me. What a surprise.” Ik heb haar een uitgebreider bericht gestuurd over hoe het met ons gaat. En nu wacht ik op bericht terug en hoop dat het contact, dat 45 jaar geleden tot stand kwam, weer wordt hersteld. En dan zal hopelijk het mysterie opgelost worden waarom er geen brieven meer kwamen. Spannend!



Artikel links


Geplaatst op 28 april 2010 18:44 en 1154 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Julia55  
28 apr 2010 18:51
leuk is dat heen voor al zo,n ontmoeting
ook ik heb een corr. vriendin in Zimbabwe helaas heb ik haar nog niet mogen ontmoeten en hoor ik niets meer van haar
heb zelfs een aangetekende brief gestuurd maar ook daarop geen reaktie
heb ook aan iemand van stichting mutare uit den haag geld meegegeven maar ook hij heeft haar niet kunnen vinden
vind het allemaal heel raar...hoop ooit nog iets van haar te horen


Vermontt  
28 apr 2010 20:51
Julia, ik kan me voorstellen dat je haar terug wilt vinden en weer iets van haar wilt horen. En Zimbabwe is ook nog een moeilijk land om iemand te vinden. Misschien iets voor het tv programma spoorloos?
Blijf hopen dat het gaat lukken. Kijk nu naar mij, ineens heb je een spoor.
Lieve
_